Love Test ...3...
posted on 03 Jun 2009 17:36 by piojos in Fic-Love-Test
หลังจากที่กินไอศกรีมกันจนอิ่มหนำสำราญกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลาที่พวกเค้าจะต้องกลับบ้านกันเสียที แต่เสียงเรียกถามของคิบอมตอนที่พวกเค้ากำลังจ่ายเงินค่าไอศกรีมอยู่นั้น ก็ทำให้ทงเฮเกิดความประหลาดใจขึ้นอีกครั้งจนได้
"ไปไหนกันต่อดีล่ะ?" ร่างบางเลิกคิ้วขึ้นสูงแล้วถามกลับ
"ไปไหนงั้นเหรอ?!" คิบอมพยักหน้าเหมือนว่านี่คือคำถามที่เค้าใช้ถามกับทงเฮเป็นประจำหลังเลิกเรียน
"อือ...ไปเดทกันต่อไง..." เห็นอีกฝ่ายทำหน้าเอ๋อๆแต่น่ารักขั้นสุดยอด คิบอมก็รีบเอ่ยดักทางขึ้นมาทันที
"อย่าบอกนะว่านายอยากจะกลับบ้านแล้ว"
"ก็ไม่เชิงหรอก" ทงเฮยักไหล่ "แต่วันนี้การบ้านเยอะจะตาย ชั้นอยากจะรีบกลับไปทำให้มันเสร็จๆน่ะ"
คิบอมอ้าปากค้าง แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ยังมีคนที่ได้เดทหลังเลิกเรียนกับเค้าแล้วยังอยากจะกลับบ้านก่อนตะวันตกดินอยู่อีกบนโลกนี้อีก!
หัวใจของนายตายด้านหรือไงอีทงเฮ!! ถึงได้เห็นการบ้านสำคัญกว่าการไปเดทกับแฟนน่ะ!!!
"โอ๊ย เรื่องแค่นั้น เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยมาลอกคนอื่นก็ได้หน่า"
"เอ่อ......." ร่างบางอ้ำอึ้ง ไม่รู้จะเห็นด้วยหรือปฏิเสธดี คิบอมเห็นทงเฮลังเล ร่างสูงจึงเลือกที่จะเป็นคนชักนำด้วยการจับจูงมือนิ่มออกจากร้านหวานแหววนั้นมาเพื่อให้การตัดสินใจของทงเฮง่ายขึ้น
"เอางี้ล่ะกัน ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะกันดีมั้ย?"
คิบอมเสนอตัวเลือกให้ทงเฮ "หรือถ้าไม่อยากไปสวนสาธารณะ ก็ไปเที่ยวที่อื่นกันก็ได้นะแล้วแต่นาย แต่ห้ามอย่างเดียวคือ ห้ามกลับบ้าน"
พูดแบบไม่เว้นจังหวะให้ทงเฮได้เอ่ยขัดเลยแม้แต่น้อย คนตัวเล็กได้แต่เอียงคอมองหน้าคิบอมงงๆอยู่สักพัก ไม่ค่อยเข้าใจความคิดของคิบอมเท่าไหร่ แต่ก็ขี้เกียจหาคำตอบให้ต้องปวดหัว เพราะฉะนั้นทงเฮเลยใช้สมองนึกสถานที่ที่ตัวเองอยากไปมากกว่าการที่จะมานั่งนึกหาเหตุผลรองรับการกระทำแปลกๆสำหรับคนที่ทำอะไรโดยไม่เคยมีเหตุผลอย่าง...คิมคิบอม
"ถ้านายจะตามใจชั้น งั้นเราไปที่นั่นดีกว่า"
เอ่ยเหมือนพูดลอยๆกับตัวเอง ทงเฮยิ้มแล้วหัวเราะน้อยๆพอนึกถึงสถานที่ที่เค้าอยากจะไปก่อนกลับบ้าน คิบอมเองพอมองใบหน้ายิ้มแย้มอย่างนั้น มันก็พลอยทำให้เค้ายิ้มตามไปด้วยโดยไม่รู้ตัว
....ไม่รู้ตัวเลยว่าชอบรอยยิ้มของ ทงเฮ ที่สุด!
...................................
...อ๊า นายนี่มันไร้ซึ่งความโรแมนติคจริงๆ อีทงเฮ~
คิบอมต่อว่าคนที่เจอหน้ากันในตอนเช้าที่โรงเรียนในใจ เพราะแค่เห็นหน้าเอ๋อๆของอีทงเฮที่รัก ที่เดินยิ้มซื่อเข้ามาทักทาย เหตุการณ์เดทก่อนกลับบ้านเมื่อวาน ก็ย้อนเข้ามาในหัวให้ได้นึกถึงอีกครั้ง
อันที่จริง....มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรมากนัก กับการที่ทงเฮจะอยากมาเล่นเกมที่เกมเซ็นเตอร์เหมือนอย่างตอนที่เป็นเพื่อนสนิทกัน
เพียงแค่มันไม่เหมือนกับสถานที่ที่จะใช้เดทกับแฟนเลยจริงๆ ให้ตายสิ...!!
ธรรมดาเดทก่อนกลับบ้านก็น่าจะหมายถึง การเดทในสถานที่ที่มีแค่คนสองคนอยู่ด้วยกันในช่วงพระอาทิตย์เป็นสีส้ม ก่อนจะลาลับขอบฟ้าไปไม่ใช่หรือ?
แล้วไหงอีทงเฮคนซื่อ ถึงได้พาเค้าไปเที่ยวเล่นแบบเด็กไม่รู้จักโตแบบนั้นเล่า!!!!
เพราะอย่างนี้เนี่ยแหละ...คิบอมถึงอยากจะบอกกับเจ้าตัวเหลือเกินว่า....ช่วยใส่ความหวานและความโรแมนติคลงไปในมู้ดของการมีแฟนเป็นหนุ่มหล่ออย่างคิมคิบอมมั่งจะได้มั้ย?!
แต่ถึงอยากจะพูดแบบนั้นใจจะขาด แต่พอเห็นนัยน์ตาสีน้ำตาอ่อนๆที่มองเค้าพร้อมยิ้มใสๆแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้ว คิบอมเลยได้แต่ติดคำพูดนั่นไว้ที่ริมฝีปาก พ่นลมหายใจออกมาทางจมูก พลางมองใบหน้าขาวๆแล้วนึกบอกกับคนตัวเล็กในใจ...
เฮ้อ~ จะยกโทษให้สักครั้งก็แล้วกันนะ
คุณแฟนมือใหม่....
"จ้องทำไม หน้าชั้นมีอะไรติดอยู่อย่างนั้นเหรอ?" ทงเฮยกมือขึ้นถูกับแก้ม แต่พอเห็นคิบอมส่ายหน้าบอกว่าไม่มีอะไร ร่างบางก็ลดมือลงทันที
"เมื่อเช้าทำไมไม่รอชั้น" คิบอมถามคำถามที่ทำให้เกิดเครื่องหมายคำถามขึ้นบนใบหน้าสวยหวาน
เอาเข้าไปสิ งงเข้าไป...
เค้าต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายงง ..ไม่ใช่อีทงเฮ!!
"รอเหรอ? รอทำไมอ่ะ"
"ก็จะไปโรงเรียนด้วย" ทงเฮขมวดคิ้ว
"ก็นายตื่นสาย ถ้าชั้นรอนายชั้นก็สายอ่ะสิ"
"แต่เมื่อวานชั้นบอกแล้วไงว่าตอนเช้าจะตื่นไปโรงเรียนพร้อมกัน สายนิดสายหน่อย เป็นแฟนแท้ๆ ทำไมรอกันไม่ได้เล่า!!"
คิบอมสาดเสียงใส่ทงเฮจนคนตัวเล็กเริ่มทำหน้ามุ่ย ไม่เข้าใจว่าคิบอมจะโกรธเค้าทำไมนักหนา ทำอย่างกับว่าเมื่อก่อนอีทงเฮไม่เคยไปโรงเรียนก่อนคิบอมอย่างนั้นแหละ...
"ชั้นรอนายไม่ได้หรอก เพราะเมื่อวานเราไปเดทกันจนค่ำ ทำให้ชั้นกลับบ้านช้า แล้วก็เลยไม่ได้ทำการบ้าน วันนี้ชั้นเลยต้องตื่นแต่เช้ามานั่งลอกเพื่อนให้เสร็จทันก่อนคาบสองไงล่ะ"
"แต่เรื่องนั้นมัน......" คิบอมเริ่มจนปัญญาที่จะพูดให้คนสมองทึบเรื่องความโรแมนติคฟังเข้าใจว่า ควรจะปฏิบัติตัวอย่างไรกับแฟน
"เอาเถอะ ชั้นจะยกโทษให้ก็ได้ เพราะมันก็ความผิดชั้นส่วนนึงล่ะนะ" ทงเฮพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดคิบอมเต็มที่
ในที่สุด ก็ทำตัวมีเหตุผลกับคนอื่นเค้าสักที....
"แต่นายก็ผิดด้วยเหมือนกันที่ไม่ยอมรอชั้น"
"........." กำลังอ้าปากจะร่าวยาวถึงเหตุจำเป็นของตัวเองอีกครั้ง แต่ก็ถูกคิบอมพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
"เพราะฉะนั้นวันนี้นายต้องไถ่โทษด้วยการไปเดทกันอีกรอบนะ"
ตากลมๆของทงเฮเบิกโตขึ้นหลายเท่าตัว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองกำลังถูกมัดมือชกด้วยความผิดที่เค้าไม่ได้ก่อขึ้น
ให้ตายสิ....เป็นแฟนคิมคิบอม
ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆเลยน้า~
...................................
"ต้องทำจริงๆเหรอ?"
"จริง"
"คิบอมอา~"
"จะยอมให้ชั้นจูงมือดีๆ หรืออยากจะให้จูบโชว์คนทั้งโรงเรียนห่ะ!"
คำขู่ของร่างสูงทำให้ทงเฮอมลมในแก้มจนเป็นปลาทอง ก่อนจะยอมยื่นมือมาให้คิบอมนำไปกอบกุมไว้ในอุ้งมือใหญ่โดยจำใจสุดๆ
"เผด็จการว่ะ" ทงเฮบ่นกระปอดกระแปด แต่คนหูดีอย่างคิบมอกลับได้ยินมันอย่างชัดเจนเสียนี่
"ระหว่างเดท ห้ามพูดคำหยาบ อ้อ~ จะสบถหรือด่าชั้นในใจก็ไม่ได้เหมือนกันนะ" ทงเฮถลึงตาใส่ฮิตเลอร์กลับชาติมาเกิด โห...อะไรจะเจ้ากี้เจ้าการขนาดนั้น
"นายบ้าไปแล้วแน่ๆ ตอนเป็นเพื่อน ชั้นยังพูดได้เลย"
"แต่ตอนนี้เป็นแฟน เพราะฉะนั้นนายห้ามพูดโดยเด็ดขาด ชั้นไม่ชอบให้แฟนตัวเองพูดคำหยาบ...."
ฟังแล้วก็อยากจะสะบัดมือทิ้งแล้วตะโกนขอเลิกให้รู้แล้วรู้รอด!! ถึงจะโดนขู่ว่าตัดเพื่อน แต่ทงเฮก็ใช่ว่าจะมีคิบอมเป็นเพื่อนคนเดียวเสียเมื่อไหร่....แค่เสียเพื่อนซี้ตัวปัญหาไปคนเดียว คงไม่ทำให้ทงเฮกลายเป็นคนไร้ญาติขาดมิตรหรอก
เลิกกันนั่นแหละดี ยังไงคนเจ้าชู้อย่างคิมคิบอมคงหากิ๊กใหม่มาแทนเค้าได้ไม่ยากอยู่แล้ว
แถมทงเฮก็จะได้ไม่ต้องคอยอึดอัดเพราะการวางตัวแปลกๆระหว่างทั้งคู่อีกด้วย
อืม....ยิงปืนนัดเดียว ได้นกตั้งสองตัวแน่ะ
ใครไม่ทำก็โง่เต็มที.....
กล้าๆหน่อยสิ อีทงเฮ เพื่ออนาคตของแกเชียวน๊า~!!
"เอ่อ คิบอม"
"หืม...?" ชายหนุ่มครางในลำคอ ก่อนจะหันหน้ามามองแฟนตัวเองที่ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับก้มหน้างุด เอาแต่มองพื้น ไม่ยอมสบตาเค้าซะงั้น
"ชั้นขอเลิกนะ....ได้ป่าว?"
"เลิก?" ทวนคำงงๆ "เลิกอะไร?"
"เลิกเล่นเป็นแฟนไง" กลั้นใจพูดออกไปจนได้ ทงเฮหลับตาปี๋เตรียมจะซอยเท้าวิ่งถ้าหากคิบอมเกิดโมโหเดือดขึ้นมา แล้วจับเค้าหักเป็นสองท่อน โทษฐานบังอาจมาขอเลิกกับหนุ่มสุดฮอตของโรงเรียน
แต่คำพูดหลังจากความเงียบร่วมครึ่งนาทีของคิบอมก็ช่วยทำให้ขาของทงเฮหยุดสั่นทันที
"งั้นเลิกก็ได้"
ทงเฮรีบเงยหน้ามามองคนข้างตัวด้วยความประหลาดใจ ที่คำขอของเค้าถูกตอบรับอย่างง่ายดายเกินคาด
"จ...จริงเหรอ?"
"อืม...ก็จริงน่ะสิ" คิบอมพยักหน้าสมทบเพื่อช่วยยืนยัน
"ขอบใจนะคิบอม" ริมฝีปากสีชมพูอ่อนค่อยๆคลี่ออกกลายเป็นรอยยิ้มกว้าง ยิ้มให้แบบหวานสุดๆ เป็นบรรณาการแก่เพื่อนซี้ที่วันนี้ไม่งี่เง่าไร้เหตุผลหรือเอาแต่ใจเหมือนเมื่อวันก่อน
"ไม่เป็นไรหรอก ชั้นน่าจะรู้ตั้งแต่แรกนะ ไม่น่าให้นายเป็นฝ่ายพูดก่อนเลย แต่ตอนนี้ชั้นคิดได้แล้วล่ะว่า เราควรจะเลิกคบเล่นๆ"
"แล้วเปลี่ยนเป็นการคบกันอย่างจริงจังแทน!!!"
ยิ้มค้าง...ก่อนที่แก้มขาวๆจะถูกมือของคิบอมบี้จนหน้ายู่ ปากจู๋ สัญญาณเตือนภัยร้องก้องในหัว เตือนทงเฮให้ระวังอันตรายที่เกิดจากดวงตาคมกริบตรงหน้าให้ได้
คิมคิบอมกำลังโมโหได้ที่เลยล่ะ!!!!!
"เมื่อเช้าทิ้งชั้นยังไม่ทันได้ไถ่โทษ ตอนเย็นนายยังกล้ามาขอเลิกกับชั้นอีกนะ อีทงเฮ" น้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ทำให้ทงเฮได้แต่หัวเราะแฮะๆในคอ
"อ่ะ....ย้อเย่นนน" ^^*
"อย่ามาแกล้งมั่ว!!" คิบอมตะคอกใส่จนทงเฮอยากจะหดคอเข้าไปซุกในเสื้อ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะหน้าของเค้ากำลังถูกมือคิบอมบีบไว้ไงล่ะ -*-
"ก..กะ โกรธเหรอ? ล้อเล่นหน่อยเดียวเองง่ะ~" ร่างบางยิ้มตาหยีประจบคนอารมณ์เสียให้หน้าหายบูดบึ้ง ก่อนที่คิบอมจะบีบหน้าทงเฮจนเบี้ยวไปข้าง
"ช...ชั้นขอโทษก็ได้" ยอมเอ่ยปากขอโทษเพราะคิบอมเอาจ้องเค้าซะอย่างกับทงเฮเป็นศัตรูคู่แค้นมาแต่ชาติปางก่อนนู่น~
"ไม่ยกโทษ" วะ!!...อะไรมันจะขี้งอนโมโหร้ายขนาดน้าน...จะต้องทำยังไงให้มันหายโกรธล่ะเนี่ย
ไม่น่าหลวมตัวไปคบมันเล้ยยยยยย
อ่ะ..!! ไม่สิ เรียกว่า ..ไม่น่าหลวมมาตัวรู้จักกับมันตั้งแต่เด็กคงจะถูกกว่า
"จะให้ทำอะไรก็ได้ เอ้า!! แค่นายหายโกรธแล้วก็ปล่อยมือจากแก้มชั้นสักที เจ็บจะตายอยู่แล้วนะ!!"
ทงเฮแกล้งทำสีหน้าเจ็บปวดให้คิบอมคิดว่าเค้าเจ็บม๊ากมาก ร่างสูงนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะกดยิ้มร้ายๆที่มุมปากเมื่อนึกอะไรดีๆขึ้นมาได้
"นายพูดเองนะว่า.............อะไรก็ได้" ทงเฮพยักหน้าหงึกทันที ก่อนที่ริมฝีปากสีวยจะถูกแย่งขิงความบริสุทธิ์ด้วยเรียวปากได้รูปที่กดทับลงมาอย่างรวดเร็วของคิบอม!
ปากนิ่มจังเลยนะ ..อีทงเฮ
คิบอมคลึงปากคนไร้ความโรแมนติกด้วยริมฝีปากทั้งบนและล่าง มือที่จับแก้มเนียนคอยช่วยปรับองศาให้หน้าของทงเฮอยู่ในมุมที่พอเหมาะพอควรแก่การโดนลักจูบครั้งนี้ แต่ก่อนที่จะได้ใช้ลิ้นตะล่อมให้ทงเฮเปิดปาก เค้าก็ถูกมือและแรงเท่ามดตะนอยของทงเฮทุบเข้าที่ไหล่ ร้องประท้วงแทนปากนิ่มๆที่กำลังถูกรุกรานว่า ....อีทงเฮกำลังหายใจไม่ออก เพราะกลั้นหายใจทั้งปากทั้งจมูกนั่นเอง!!!
"นายพูดเองนะว่า.............อะไรก็ได้"
คิบอมพูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง ตอนที่ถอนจูบออกมามองคนหน้าแดงก่ำ ที่ยืนหายใจหอบอยู่ตรงหน้า
จริงๆเค้าก็ไม่ได้โกรธอะไรนักหนาหรอก แต่ก็หงุดหงิดนิดหน่อยที่ทงเฮทำเหมือนกับว่าคบเค้าเพราะจำใจทำ...ก็เลยต้องแกล้งให้เข้าใจสถานะตัวเองเสียบ้างว่า
...หน้าที่แฟนของคิมคิบอมคือ...
คนที่สามารถให้เค้าจูบได้ทุกเวลาไงล่ะ!!!
TBC.
ได้ข้อสรุปแล้วว่าผ่าฟันคุด มีดีตรงไหน? (นอกนั้นแม่งเลวหมด)
ก็จะได้หน้าเหมือน ...คนนี้ไง
ม๊าขอโทษที่เคยว่านู๋ ‘หน้าบวม' นะฮ๊า~~
ปล. ถามคนเคยผ่า หน้ามันจะหายบวมวันไหนเหรอคะ? อิชั้นผ่ามาตั้งแต่วันศุกร์ จวบจน ณ บัดนาวยังหน้าเหมือน ‘คิมคิบอม' อยู่เลยค่ะ มายก๊อดแดมชิท!!!
ปล2. ช่วยรดน้ำต้นไม้กันด้วยน๊า~ ช่วงนี้จะพยายามอัพฟิคให้ถี่ขึ้น ทิ้งทวนเปิดเทอมอาทิตย์หน้าเจ้าคร้า~