‧:★:‧ PiojoS ‧:★:‧

 

 

 

อันที่จริงกว่าจะมาเขียนเพจนี้ วอนด๊องก็กลับเกาหลีไปเป็นชาติแล้วล่ะ

ทั้งคลิปทั้งรูปก็ลงกันให้จ้าละหวั่น จนตามเก็บตามเซฟแทบไม่ทัน -*- ไหนจะบล็อคอื่นๆที่เค้าเขียนแชร์ประสบการณ์อีกมากมายที่ได้ไปตามอ่านมาอีก (ถึงจะตาม ณ ที่เดียวกัน แต่ถ้าอยู่ต่างถื่น ต่างมุม ต่างองศา สิ่งที่เห็นอาจจะไม่เหมือนกันก็ได้คะ ^^)

 

 เหนื่อยจริงๆสัปดาห์นี้

=_____=

 

ร่างกายก็ไม่ค่อยดี หายปวดท้อง ก็มาปวดตาอีก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรังสีความน่ารัก ความบลิ๊งค์ของหมวย หรือความวายของคิเฮ กันแน่? ที่กระแทกตาขวาให้เจ็บปวดอย่างนี้ T^T

 

แต่ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อเราคือ ชะนีแอดเวนเจอร์ ที่อึด ถึก ทน กว่าชะนีทั่วไป มีความสามารถพิเศษที่ไม่ต้องกิน ต้องฉี่ ถ้าอยู่ในช่วงตามผู้ชาย ฮ่าๆ  ทรหดดีป่ะล่ะ  =w=

 

หลายคนอาจไม่เข้าใจในความบ้าดีเดือด ทะลุร้อยองศาอย่างนี้ แต่เราก็ไม่สน!

จะตายยังไง ขอแค่ได้เห็นหน้าลูกสาวมันเขิน ก็นอนตายตาหลับล่ะวะ!!!

 

เฮ้อ~ พูดมากไม่เข้าเรื่องสักที คนที่หลงเข้ามาอ่านคงเบื่อแย่

จะบอกไว้ก่อนว่าเรื่องที่อินี่จะเล่า มันไม่ค่อยปะติดปะต่อแล้วล่ะ เนื่องจากหยุดพักไปหลายวัน ไม่ได้มานั่งพิมพ์เลยหลังจากวันที่ไปตาม เพราะฉะนั้นบางเรื่องอาจหลงๆลืมๆไปบ้าง ถ้าใครที่เข้ามาอ่าน แล้วเกิดว่าเราอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน หรือพื้นที่ที่ใกล้เคียงกัน ก็ท้วงติงมาได้หากอินี่จำผิด หรือไม่ก็ช่วยเล่าเสริมให้ส่วนที่อินี่ลืมเล่าด้วยแล้วกัน ^^

 

เริ่มจากวันอาทิตย์ที่ 20 ก่อน

เพราะวันที่ 18 ติดสอบ MAC ทำให้มิสามารถโดดไปรับลูกสาวได้อย่างใจหวัง เลยได้แต่นั่งทำข้อสอบอย่างเลื่อนลอย และรู้สึกว่า แมร่งงง ทำไม่ได้เลยวะ ชิส์~  =___=  อาจารย์ทำร้ายหนูด้วยการกำหนดวันสอบไม่พอ ยังทำร้ายหนูด้วยการออกข้อสอบยากมหาโหดให้อีก

 

อาจารย์ใจร้ายยยยย~~  TT [  ] TT

 

โอเค... พอวันที่ 19 แบบว่าไม่รู้ตารางงานง่ะ ก็เลยไม่ได้ไปตามที่รร.อีกเหมือนกัน แต่ไปงาน Hello Korea แทน จะบอกว่าอินี่ไม่ค่อยได้ไปหรอก เพราะแก่เกิน -*- ไปยืนตากแดดนานๆไม่ไหว  บอกตามตรงคือ เหนื่อยง่าย แต่วันนั้นไปแบบไม่มีอะไรจะทำในชีวิตไง  เซ็งง่ะ  อยากตามหมวย... ก็เลยไปยืนดูบนสะพาน  มีหลายวงที่เต้นดี คิดในใจว่าอยากให้หมวยมาดูจังเลยแฮะ~ ^^

(อย่าถามว่าวงอะไรมั่ง เพราะไม่รู้จักสักวง นอกจากวงที่สาม ที่มีเพื่อนโคฟอยู่ )

 

วันนั้นคุยกับเพื่อนกับน้อง ว่าตกลงวอนด๊องจะไปถ่ายที่เกาะมันนอกหรือเปล่า แต่ข่าวก็ยังไม่ชัวร์อยู่ดี เห็นว่าถ่ายในกรุงเทพเนี่ยแหละ อินี่เลยเกิดอาการลังเล ...นี่ถ้ากรูสะเหร่อไปจองรร.ที่มันนอกไว้ก่อนจะดีมั้ยเนี่ย เผื่อเต็ม แต่ถ้าหากถ่ายกันในกรุงเทพ กรูไม่ต้องเสียตังค์ฟรีเรอะ!!  =[ ]=''  ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย(ต่อทรัพย์สิน) เลยตัดสินใจว่าจะคอยตามข่าวพรุ่งนี้ดูแล้วกัน

 

พอวันอาทิตย์ที่ 20 กำลังนอนอุตุอย่างสบายอารมณ์ เพื่อนมันก็โทรมาตอน 9.30 น. ว่าวอนด๊องอยู่หน้าสตรีวิทย์!

 

o_______O?

 

ว๊อซซซซซซซซซ

 

สตรีวิทย์???

 

โรงเรียนเก่า แอนด์ ใกล้บ้าน -*-

(ใครที่เบื่ออินี่พล่ามถึง รร.เก่า ก็ผ่านย่อหน้านี้ไปได้เลยนะคะ)

 

ไม่รอช้าคับพี่น้อง อินี่กระโดดออกจากที่นอน อาบน้ำ แต่งตัว และออกจากบ้านอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ไปถึงพาต้า (นัดเพื่อนไว้ตรงนั้นก่อน) จากนั้นก็นั่งพี่แท็กไปป้อมพระสุเมรุ เพราะเค้ายกกองไปถ่ายกันที่นั่น  ชิส์~  ถ้ารู้ข่าวเร็วกว่านี้หน่อย ก็จะได้ไปหายามอ้วนในโรงเรียน ซี้เก่ามาตั้งแต่ม.1 (เหรอ?) จะได้ขึ้นไปดูวอนด๊องบนตึกเรียนซะหน่อย ...ไม่ก็โทรบอกให้พี่เบิ้มมาเปิดร้าน เผื่อด๊องมันอาจจะเข้ามาซื้อการ์ตูน ไม่ก็นิตยสารพวก เอสตาร์อะไรทำนองนั้น (พูดเหมือนจะเป็นไปได้ -*-)  ยัยหมวยอาจตื่นเต้นที่เห็นหน้าตัวเองบนปกนิตยสารของไทย จากนั้นเราก็จะได้ใช้เส้นพี่เบิ้ม เข้าไปแอบในร้าน เนียนซะเลย ฮ่าๆๆ

 

พอไปถึงป้อม ...พูดตามตรงคือ ชิวๆ ไม่มีเหตุการณ์อะไรน่าประทับใจเป็นพิเศษ วอนด๊องเดินเข้าเดินออกรถตู้ ถ่ายวีดีโอมาได้แต่ตอนเดิน (ตอนถ่ายโฆษณา อยู่อีกกล้อง) เพราะขี้เกียจวิ่งไปวิ่งมา และยืนตากแดด จากนั้นเค้าก็ย้ายกองไปที่ข้าวสาร  และบังเอิญว่าเป็นถิ่นเก่า -*- ก็เลยไม่ได้โบกแท็กหรือตุ๊กๆ ตามไปแต่อย่างใด  เดินคะ เดิน... ชิวๆ ง่ายๆ เพราะคิดว่ายังไงก็คงไปถึงพอดี กับที่เค้าตั้งกองเสร็จ

 ปรากฎว่าพอไปถึงจริงๆ วอนด๊องทานข้าวกลางวันคะ แหม๊....อินี่ยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า หิวก็หิว เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน เป็นแมร่งหมดทุกอย่าง  พอจะเดินเข้าไปซื้อแฮมเบอร์เกอ์ในแมค คนก็เยอะอีก

 =_____=;;

 ช่างมันเหอะ ตรูรอต่อก็ได้วะ ไม่กงไม่กินแล้วววว (พาล)

 

สักพักพอกินเสร็จ ก็มีเสียงกรี้ดมาเป็นระยะๆ เพราะมองไปบนชั้นสองที่เป็นกระจก เห็นวอนด๊องโฉบไปโฉบมา แถมท้ายด้วยช็อตน่ารักๆของหมวย คือทำมือเป็นรูปหัวใจ แล้วเอาตัวเอาหน้าเอามือ แนบกับกระจกส่งให้แฟนๆที่ยืนหิว(นั่นตรูเอง T^T) อยู่ข้างล่าง  โฮกกกก หิวก็หิว แต่พอเจอหมวยเซอร์วิสเข้าแบบนี้ ม๊าอิ่มทิพย์ในบัดดล!

 

และแล้วเค้าก็มาถ่ายตรงถนนตะนาว บอกได้เลยว่าสุดยอด อยู่ผิดด้านเลยซวยไป ทั้งร้อน ทั้งไกล ทั้งเหนื่อย ทั้งหิว แถมยังไม่เห็นหมวยอีก = =* อารมณ์ไม่ดีอย่างแรง!! แล้วไหนจะแฟนคลับบางคนที่ไม่ค่อยน่ารักอีก (อันนี้ขอไม่เล่าแล้วกัน เดี๋ยวจะได้กลายเป็นระบายอารมณ์ไป แต่ถ้าใครอยากรู้ ก็หลังไมค์นะจ้ะ ^^) สรุปแล้วคือ เลิกคะ!!  ประมาณบ่ายสาม อินี่ก็บอกเพื่อนว่า

"กรูจะกลับแล้วนะ" เพื่อนมันก็งงๆ ถามกลับว่า

"นี่ลูกสาวเมิงยังถ่ายอยู่เลย ไม่คิดจะอยู่ดูต่อหรือไง?" 

"อยากดู แต่หมดอารมณ์แล้ววะ"

 

ด้วยเหตุนั้น เลยนั่งแท็กกลับเลยคะ ไม่กลับรถเมล์ เพราะเหนื่อยเกินกว่าที่จะลากสังขารเดินเข้าซอย

วันนั้นจบลงด้วยอารมณ์หงุดหงิดสุดขีด แถมเข้าบ้านไม่ได้อีก เพราะไม่มีคนอยู่บ้าน -*- และไม่ได้เอากุญแจบ้านไปด้วย  ปรี้ดดดได้อีกคะ  แทบจะยืนกรี้ดดดหน้าบ้านตัวเอง หาหนทางปีนเข้าบ้านอย่างควายสุดๆ แดดก็ร้อนเปรี้ยงปร้าง แล้วชั้นยังจะต้องมาปีนรั้วบ้านตัวเองอีกเรอะ!  =[]=^  ใช่เรื่องมั้ยเนี่ย!!??  แต่ไม่นานน้าที่อยู่บ้านข้างๆก็ออกมาเปิดให้คะ  หลังจากยืนตากแดดรออยู่กว่าสิบห้านาที (ภายในรั้ว นอกจากบ้านอินี่แล้ว ยังมีบ้านของน้าๆอีกสองหลังคะ เลยโชคดีไป)

 

และแล้วก็ตัดฉับมาวันจันทร์ที่ 21 เลยดีกว่า

 

 เนื่องจากเหตุการณ์เมื่อวานที่ไม่เป็นที่ประทับใจ ทำให้อินี่ตั้งปณิธานไว้ว่าวันนี้จะไปเรียนหนังสือที่มหาลัย แทนที่จะไปตามวอนด๊องคะ  แต่แล้วเพื่อนที่มหาลัย (ที่เค้าโคฟอ่ะคะ) ก็โทรมาบอกให้ไปตามกัน  ตอนแรกก็ชั่งใจอยู่ เพราะใจหนึ่งก็อยากไปมากๆ อีกใจหนึ่งก็โดดไม่ได้ แถมนอยมาจากเมื่อวานอีก  แต่สุดท้ายแล้วก็ตัดสินใจตาม คิดว่า เอาวะ!! ตามช่วงเช้า แล้วเด๋วค่อยกลับไปเรียนก็ยังทัน (สุดท้ายมันก็ไม่กลับไปเรียนต่อช่วงบ่ายอยู่ดี -*-) 

 

ตอนเช้าเลยไปนัดเจอน้องๆเพื่อนๆที่แมคราชดำเนิน (ถิ่นเก่าอีกแล้ว) ได้ข่าวมาว่า เค้าไม่ให้เข้าภูเขาทอง เราก็เออ ไม่ไปก็ได้ นั่งรอคนให้ครบ แล้วเด๋วค่อยไปดูลาดเลาอีกที

 

พอประมาณเกือบสิบโมง คนก็ครบ ...ตัดสินใจนั่งแท็กไปวนที่ภูเขาทองดูก่อน ถ้าไม่มีอะไรคืบหน้า ก็จะเลยไปจตุจักรเลย และมันก็ไม่มีอะไรที่ภูเขาทองจริงๆ ก็เลยบอกให้พี่แท็กขับไปที่สวนรถไฟก่อน เพราะได้ข่าวแว่วๆมาว่าอาจไปถ่ายที่สวนรถไฟ แต่จริงๆแล้วข่าวผิดคะ -*- เลยต้องวนรถกลับไปที่จตุจักรอีกที เฮ้อ~ เงินจะหมดตูด ก็เพราะแค่แท็กซี่นี่แหละ เหอๆ

 

มาถึงจตุจักร ไล่เลี่ยกับที่กองถ่ายมาถึงเลย จากนั้นทีมงานก็ต้อนให้ไปอยู่หลังเชือกกั้น ตอนแรกกะจะไปยืนตรงด้านหน้าแล้ว แต่เห็นแดดแรงสุดขีด - -* เลยไม่เอาดีกว่า  เปลี่ยนใจมาอยู่ตรงซอก หลังมอนิเตอร์ของ ผกก. แทนดีกว่า หุๆ โชคดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้อยู่แถวสอง  แถวหน้าคือแฟนๆจากซูจูแฟมิลี่คะ ^^

 จะบอกว่าเป็นแฟนคลับที่น่ารักมากกกกก~

ให้ความร่วมมือดีสุดๆ คุยกันรู้เรื่อง เพราะเราคอเดียวกัน ฮ่าๆ (คิเฮ๊ คิเฮ)

คือจะบอกว่าชอบแฟนๆตรงนี้มากกว่าที่ข้าวสารมากๆ ดูรักใคร่กลมเกลียวกันดี คุยสนุก และที่สำคัญคือเอื้อเฟื้อคะ เพราะมีคนข้างหลังเค้าขอมาว่าให้นั่งลงจะได้เห็นด้วยกันหมด จริงๆแล้วคือมันนั่งไม่ได้คะ -*- มันมีน้ำคร่ำเหม็นๆขังอยู่ตรงหน้าที่เรานั่ง คิดสภาพดูสิ ว่ามันไม่ค่อยน่าพิศมันเท่าไหร่หรอก ถ้าต้องนั่งลงไป (คิดกับเพื่อนว่าถ้ารวยเป็นปารีส ฮิลตันเมื่อไหร่ จะเอาเงินมาทำความสะอาดจตุจักรสักที)

 

แต่เพราะเห็นใจกันและกัน เราก็คิดถึงหัวอกคนอื่นว่า ถ้าเราไปอยู่ตรงนั้น เราก็อยากเห็นหน้าหมวยชัดๆเหมือนกัน เราเลยยอมนั่งลงให้ พร้อมกับแฟนๆบ้านซูจูแฟมิลี่ แล้วก็แถวหลังเราไปอีกสองสามแถว

พูดจริงๆคือ.........ปลื้มมากกกกกกกก

 

ชอบบบบบบ

 

น้ำใจที่มีให้กัน แค่น้อยนิด ก็ภูมิใจแล้ว ^^

แถมตอนนั้นทีมงานเค้าเดินมาบอกคนข้างหน้าว่า ถ้าเชือกขาด พวกเราตรงซอกนี้จะต้องระเห็จออกไปแน่นอน  คนข้างหลังก็ให้ความร่วมมือดีมากเลยที่ไม่ดันคนที่นั่งอยู่ข้างหน้า เวลาที่วอนด๊องออกมาใกล้ๆ เพราะคราวที่แล้วที่ไปส่งซูจูที่สุวรรณภูมิ พี่การ์ดเค้าก็บอกให้นั่งอย่างนี้เหมือนกัน  แต่พอซูจูมาเท่านั้นแหละ คนข้างหลังก็กรูกันมาเบียด จนคนข้างหน้าต้องลุกขึ้น เพราะไม่งั้นก็จะโดนเหยียบหัวแบน ตายอยู่ตรงนั้นชัวร์

มันเลยทำให้เรากลัวนิดหน่อยว่า ถ้าวอนด๊องมา จะโดนเหยียบหัวเหมือนคราวที่แล้วหรือเปล่า

 

แต่คราวนี้ดีมากๆ อารมณ์เบิกบานสุดๆ ฮ่าๆ

ต้องขอบคุณแฟนๆทุกคนตรงซอกนั้น ที่ทำให้เราสนุกกับการตามวันนั้นนะคะ

 

 

โอเค....โม้นอกเรื่องไปไกล คนอ่านเบื่อแย่ ไม่เห็นมันจะมีวอนด๊องโผล่มาตรงไหนเลย -*-

คือหลังจากนั่งได้สักพักวอนด๊องก็มาคะ ใกล้โฮกกกก และนานมาก เพราะเวลาถ่ายเสร็จ วอนด๊องจะต้องมาดูมอนิเตอร์แน่ๆ แถมยังมีหลายช็อตที่คนที่อยู่ด้านหน้า และในซอกอีกฝั่งจะไม่เห็น แต่เราเห็นด้วยล่ะ หุๆ

 

เริ่มด้วยช๊อตวาย วอนด๊อง ที่ถ่ายได้ แต่เป็นกล้องน้อง คือตอนนั้นด๊องถอดเสื้อโชว์ไหล่ข๊าว ขาว ที่สุดแสนจะน่าเจี๊ยะ (ผลัวะ!! โดนบอมตบ ด้วยข้อหาลวนลามเมียบอมทางสายตา -*-) และพ่อแป้งเย็นแกก็มาคะ  โอบน้องหมวยเข้ามาใกล้ๆ แถมกระซิบที่ข้างหู  ดูมุมกล้องแล้วคล้ายกับการจุ๊บแก้มเลยคะ  โฮกกกก ตายไปเลยดีกว่า

 

ต่อด้วยความโชคดีที่ได้เห็นซิกแพ็คของวอนนี่ด้วยความบังเอิญ คือตอนที่ทีมงานเค้าถลกเสื้อวอนขึ้น เพื่อติดไมค์อ่ะคะ พอเห็นกล้ามท้องเท่านั้นแหละ แฟนคลับในซอกก็กรี้ดคอหอยแตกทันที  วอนเค้าก็คงรู้สึกนะว่าแฟนๆกรี้ดท้องเค้า คุณชายแกเลยถกเสื้อขึ้นโชว์จะๆอีกรอบเลยคับ งานนี้  อ๊ากกกก ตามซับเลือดกันไม่ทันเลยทีเดียว  ฆ่าคนติดคุกนะ วอนนี่~  อร๊าซซซซซซ

 

แล้วก็มาถึงช๊อตคิเฮช๊อตแรก (ที่ถ่ายได้ในกล้องตัวเอง) เป็นตอนที่แฟนคลับตะโกนชื่อ คิบอม ทงเฮ เป็นจังหวะอย่างพร้อมเพรียง แล้วเสียงก็ดังมากๆ คราวนี้พ่อช้อยนางรำของเราก็เลยงอนคะ  ชี้โบ๊ชี้เบ๊ใหญ่ ชี้ตัวเอง ชี้หน้าแฟนๆ แล้วก็ชี้ทงเฮ เหมือนจะสื่อว่า

 

 "กรุชื่อซีวอน บ่ไจ๊คิบอม เรีบกคิบอม ทงเฮทำไม? เรียกซีวอน ทงเฮสิ!"

 

นี่ถ้าอึนเฮ วอนคงไม่งงเท่าไหร่ เพราะเป็นคู่สากลที่รู้จักันทั่วไปในเกาหลี แต่คิเฮเนี่ย แฟนคลับชาวไทยคลั่งกันไงคะ เนื่องจากความเนียนที่หาได้ยากยิ่งหน้ากล้อง  แต่จะไปโผล่ในแฟนแคมแบบมหาศาล  ทำให้คุณชายเธองอนตุ๊บป่องเลย  กว่าจะง้อได้เนี่ย ก็ต้องเรียก ซีวอน ทงเฮ กันคอแทบแตก  แต่ช๊อตเด็ดมันอยู่หลังจากนี้สิคะ

 

 

 

ทงเฮเธอไม่เอาวอนคะ

เธอทำปากว่า คิบอมๆ ในขณะที่แฟนๆตะโกน ซีวอน ทงเฮ!!!!

 

 

 

คิดดูล่ะกัน ว่าแฟนๆจะตายเอามั้ย ได้มาเจอแบบนี้กับตาตัวเองน่ะ?

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าจะได้เห็นคำว่า คิบอม จากปากหมวยในระยะประชิดขนาดนี้!

 

ให้ฟ้าถล่ม ดินทลายเลยเอ้า!!!

 

แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีต่อช๊อตที่สองของคิเฮ ตอนที่ถ่ายเสร็จ วอนก็เดินมาแจกแป้ง ช่วงนั้นต้องลุกขึ้นยืนแล้วคะ  ไม่งั้นโดนเหยียบแน่ๆ (แต่อันนี้ไม่เคือง เพราะเข้าใจความรู้สึกดี)  สรุปคือได้แป้งจากมือวอนคะ คริ คริ ตอนแรกวอนทำท่าว่าจะให้หมวยแจกแป้ง  แต่หมวยมันเกี่ยงไม่ยอมซะงั้น  วอนเลยตรงมาแจกที่ซอกของเราก่อน ฮิ้วว~ จากนั้นค่อยเดินไปจากคนด้านหน้า และซอกตรงข้าม  จังหวะนั้นหมวยที่ไม่มีไรทำ -*- ก็ถ่ายรูปแฟนคลับเล่นคะ อ๊ากกกก ไอ้ตัวเล็กกกกกก~ ถ่ายรูปช้านนนนนนน  ขอโทษนะที่สวยไม่ได้ เพราะตามแกมาทั้งวันจนโทรมไปทั้งตัว แถมกลิ่นน้ำคร่ำยังหลอนประสาทไม่เลิก  อินี่เลยได้แต่ยิ้มแหยๆ เข้ากล้องลูกสาว

 ไม่นานแฟนๆ ก็เริ่มตะโกน คิบอม ทงเฮ อีกแล้วคะ (ต้องอาศัยช่วงที่วอนนี่ไม่อยู่ เพราะเดี๋ยวเฮียแกงอนอีก) ตะโกนเป็นบ้าเป็นหลังให้หมวยมันรู้ไปเลยว่า พวกชั้นรู้นะว่าระหว่างเธอกับคิบอม มันมีซัมติงรองอยู่น่ะ หึๆ

แล้วหมวยมันก็ยิ้มๆคะ  ยิ้มแล้วไม่ยอมมองหน้าแฟนคลับ แต่เสไปวุ่นวายกับกล้องในมือแทน  แต่คือธรรมดาหมวยยิ้มยังไงทุกคนก็รู้ใช่มั้ย  แต่อันนี้สาบานได้ว่าหมวยมันเอียงคอ แล้วทำตัวบิดๆ

 

 

 

สรุปคือยิ้มมันมีหลายประเภท

ยิ้มดีใจ

ยิ้มเจื่อนๆ

ยิ้มแหยๆ

ยิ้มประจบ

ยิ้มเพื่อการค้า

ยิ้มฝืนๆ

และอีกสารพัดยิ้ม...

 

 

 

 

 

 

แต่ยิ้มของหมวย มันตีความหมายได้ว่า..........

 

 

 

 

 

 

 

 

ยิ้มเขิน  >/////<

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เท่านั้นยังไม่พอ ....หลังจากแฟนๆตะโกนคิบอม ทงเฮ ไปได้สักพัก หมวยมันก็เริ่มขยับปากตามอ่ะคะ

 

~คิบอม ทงเฮ คิบอม ทงเฮ คิบอม ทงเฮ คิบอม ทงเฮ~

 

พูดเป็นจังหวะตามแฟนๆ แล้วก็เอียงคอ กระย๊องกระแย๊ง

 

 

 

อ๊ากกกกกกกกกกกก

น่ารักกว่านี้มีอีกมั้ยยยยย!!!????

 

 

 

หมวยจะรู้หรือเปล่าว่าทำให้แม่ยกคิเฮ ตายไปเป็นแถบ สลบเหมือดไม่เหลือวิญญาณเลยทีเดียว

จากนั้นหมวยก็ต้องมาแจกโรลออน ช่วงนั้นเลิกตะโกนคิเฮไปแล้ว เพราะคุณชายวอนเอเดินกลับมาซะก่อน พวกเราก็เลยเปลี่ยนเป็นร้องเพลงแทน ทั้งแมรี่ยู เฮงบก มิราเคิล ขนมาทุกอัลบั้มเลย 555  หมวยเดินมาแล้วทำตาโต ประมาณว่า พวกเธอร้องเพลงของชั้นเหรอ ทำนองนั้น  คิดว่าหมวยคงจะอึ้งในสำเนียงที่เหมือนกระเหรี่ยงเกาหลีของแฟนๆอย่างพวกเราแน่นอน ฮ่าๆ แต่เอาเถอะ ชั้นร้องได้ก็บุญแล้วล่ะ เพราะส่วนใหญ่ อินี่คลอไปกับทำนองซะงั้น -*- ก็มันจำเนื้อเต็มๆไม่ได้นี่หว่า แง่ง~  และแล้วอินี่ก็ได้ขวดโรลออนสีม่วงจากมือหมวยมาอีกหนึ่ง  ได้สองเด้งอย่างนี้  ไม่รู้ว่ากลับไปต้องทำบุญถึกี่ชาติกว่าจะได้สัมผัสมือหมวยแบบเต็มๆอีกครั้ง

(คราวที่ทไวไลท์ ได้จับมือทึกแบบเต็มเหนี่ยว แต่หมวยไม่ได้จับอ่า~)

 

พอแจกตรงเราเสร็จ หมวยก็เดินออกไปที่อื่นต่อ แล้วก็เดินกลับมาที่เต๊นท์อีกรอบ คิดว่าคงจะร้อนมาก เพราะตรงด้านหน้านี่แดดแรงใช่ย่อยเลยล่ะ  และก็มีอีกชีอตให้เห็นถึงความโก๊ะของหมวย คือตอนที่แฟนคลับตะโกนว่า

 

"Mister Fish"

มิสเตอร์ ฟิช~

 

หมวยทำหน้าโคดงง แล้วพยายามทวนคำที่แฟนๆเรียก แต่คงฟังไม่ออก เลยหันไปหาสต๊าฟผู้หญิงเกาหลีให้ช่วยหน่อย  หล่อนก็ช่วยนะ แต่เราคิดว่าหมวยทำเป็นเก็ทไปงั้นแหละ จริงๆคงไม่เก็ท เพราะหลังจากที่สต๊าฟบอก หมวยก็ยิ้ม หัวเราะ แล้วก็ยื่นนิ้วชี้สองนิ้ว ถูๆกัน แบบมีช่องว่างตรงกลางอ่ะ (ใครไม่เข้าใจ ถ้าได้คลิปจากกล้อ'น้องเมื่อไหร่จะอัพมาให้ดูแล้วกัน) อินี่ก็แบบขำอ่ะ  หมวยลูกกกก  ทำอะไรจ้ะ  ม๊าเรียก มิสเตอร์ฟิช แต่ไอ้ปฏิกริยาตอบกลับนี่ มันอะไรหนอ???  ไม่เข้าใจ  แต่ทำเนียนนะ  เหอๆ

 

แล้วหลังจากนั้น วอนด๊องก็กลับคะ

บอกเลยว่าตามที่จตุจักรนี่คุ้มจริงๆ

คุ้มกว่าอะไรทั้งหมด เพราะได้เห็นช็อตคิเฮด้วยตาตัวเอง

แถมได้ทั้งแป้งและโรลออนจากมือวอนด๊องอีก

ไม่รู้ชาตินี้จะได้อะไรแบบนี้อีกมั้ย?

(ต้องขอโทษด้วยที่เล่าข้ามไปหลายตอน เพราะเริ่มปวดตาแล้วคะ จ้องคอมนานๆไม่ได้)

 

ที่จริงก็ไปตามที่เซนทรัลเวิร์ดด้วยนะ แต่ตามแบบไม่ได้ซีเรียส ไม่ได้กะจะอยู่แถวหน้าอะไร เพราะแค่นี้ก็อิ่มเกินบรรยายแล้วล่ะ เราเลยขอไม่เล่าตอนของงานแถลงข่าวแล้วกัน แต่ถ้าใครอยากรู้อะไรเพิ่มก็หลังไมค์ได้นะงับ ยินดีเสมอ

 

 

ส่วนแฟนแคมอันนี้เป็นก็ตัดต่อเอง ถ้าเอาไปเผยแพร่ที่ไหน ช่วยให้เครดิตอินี่ด้วยนะคะ ^^

ตอนถ่ายมือไม่ค่อยนิ่ง และแสงก็มืดมาก เราเลยปรับความสว่าง ภาพอาจจะดูซีดๆไปบ้าง  แต่ก็ชัดใช้ได้ ถ้าใครสนใจก็โหลดไปดูได้ ไม่หวงกัน  อิอิ

 

http://www.uploadd.com/download.aspx?pku=3CA41A257AJOV3ZKIE[W5STVRYZ5D5

http://www.hulashare.com/view.php?file=c82b4a0de8d397cc3275c7d976d3b33c

http://upload.one2car.com/download.aspx?pku=3CA41A3FB59C6OMJ4ZWYCJHW63MT48

http://www.upsuper.com/view.aspx?YPID=1a89fb5ab9d4c5acd21b60e60064be8a

 

แถมท้ายด้วยรูปน้องหมวยเพียงหนึ่งเดียว ที่ถ่ายมาได้ โดยมือไม่สั่นคะ

 

 

 

ขอบคุณที่ติดตามอ่านคะ ส่วนเรื่องฟิค จะพยายามเข็นออกมาให้เร็วที่สุดน้อ~  ^^

 

ปล. ใครโหลดแฟนแคมไปดูแล้ว อย่าลืมมาดิท มาสครีมให้ฟังกันน้า~

 

KIHAE FOR REAL!!!!